İyi Noeller!
Öğrencilerimden duyuyorum, bu yılbaşında çocuklar ve gençler heyecanla ağaçlarını süslemeyi beklerken anneler yorgun ve bezgin bir halde onları caydırmaya çalışıyor, ağacı kurmamakta direniyor. Ben gizlice anneleri arayıp rica ediyorum çocukların hevesini kırmasınlar diye. Bir parıltı her eve, herkese enerji verecek bu dönemde. Hazırlama aşaması bir faaliyet olacak, o renkler ve ışıklar günlerce keyif saçacak.
Diyen ben, kızının bir dizideki güçlü kadın figüründen etkilenip kendine onunki gibi kırmızı bir palto aldığını söyleyen arkadaşıma gülerek, “Ne yapacak paltoyu, evde mi giyecek” dedim ve şu an bu aklıma gelince utandım ne yalan söyleyeyim! Alsın ne güzel işte, o hevesi ve heyecanı yaşıyor olması ne hoş değil mi?
Amerika’daki evini uzaktan boşaltmak zorunda kalan, Dünya Bankasındaki işini çok uzun bir süredir Adana’da evinin bir odasından yürüten bu tatlı kızın kıpırtısı ne kadar umut verici oysa. Bu kış giyemezse seneye Washington’da giyer!
Oya eski öğrencim ve annesi Zeynep de çok yakın arkadaşım. Zeynep’in zaten yıllardır kırmızı paltosu var! Acaba ben en son altı yaşında anneannemin ördüğü tek tığ, metal düğmeli kırmızı paltoyu giymiş olduğum için kıskandım mı?
Bu kırmızı paltolu tatlı anne kız mutfakta harikalar yaratır ve bu lezzetlerden beni de mahrum bırakmazlar. Apartmanlarımız aynı sokakta ve çapraz karşılıklı olduğu için apartman görevlilerimizle sürekli bir şeyler yollarız birbirimize.
Oya ve Zeynep hiçbir Noel’de panettonesiz bırakmaz beni! Panettone, İtalyanların meşhur yılbaşı keki, Milano kökenli ama tüm Avrupa, Amerika, Kanada ve Avustralya’da yaygın bir tatlı ekmek ama bildiğimiz kek. Aslında bilmediğimiz bir kek, uzun ve farklı mayalanma sürecinden dolayı çok farklı bir rayihası var ve içinde yok yok. Nasıl yapıldığına dair ahkam kesmeyeceğim, sadece nasıl yendiğini biliyorum!
Panettonemin ne kadar kabarmış olduğunu görünce dehşete kapıldım ve üzerindeki notu okuyunca da pek mahcup oldum. Üçüncü denemede başardık bu sefer yazmış Oya, halbuki ben ilk denemeyi de yerdim bayıla bayıla.
Keşke ilk iki denemenin kırıntılarını da bir poşete doldurup gönderselerdi, kaşıklardım kahvemin yanında! Umut fakirin, bana umut veren ve adında pane (ekmek), kokusunda davet olan panettone de benim ekmeğim bu günlerde.
Ben fotoğrafını çekmeyi akıl etmeden hemen kestiğim için benzer bir sunumun olduğu bu fotoğrafı temsilen ekliyorum. Benim panettonemin fiyonguna küçük bir buğday başağı demeti iliştirilmişti!
Ekmek bulamıyorlarsa pasta yesinler anlayışının Fransa Kraliçesi Marie Antoinette’den çok daha önce, Orta Çağ’da somutlaştığı diğer bir güzellik de pandoro. Onun da adında ekmek var, bir de altın anlamına gelen oro sözcüğü. Altın ekmek pandoro, soyluların yediği bir tatlı ekmekmiş o dönemde.
Pandoro, yukarıya doğru genişleyen yıldız şeklinde kalıpta pişen bir kek. Yatay olarak ince dilimler halinde kesilip dilimler kaydırılarak yerleştirildiğinde ise ortaya bir yılbaşı ağacı çıkıyor. Keyfinize göre süslerseniz de muhteşem bir görüntüsü oluyor.
Ben evdeki tüm ekmekleri, biraz daha kalsın diye ruhumdaki kuşa verdiğim için panettone ile besleniyorum artık. Bu arada, pandoro ekolünden de bir arkadaş arıyorum, buradan duyurmuş olayım!
Bu da Noel şiirimiz, fırından yeni çıktı:
Avete cotto dei deliziozi dolci
Che farannno tutti molto felici
Un panettone soffice come cotone
Oppure un pandoro che splende come oro
Avete preparato i vostri alberi
Con le decorazioni di diversi colori
Ditemi sono già stati cotti
Delle torte e vari biscotti
Al zenezero cannella burro e miele
Tanti Auguri per un Felice Natale
(Herkesi mutlu eden lezzetli tatlılar pişirdiniz mi? Pamuk gibi yumuşak bir panettone ya da altın gibi parıldayan bir pandoro? Farklı renklerde süslerle ağaçlarınızı hazırladınız mı? Söyleyin bana zencefilli, tarçınlı, tereyağlı ve ballı çeşitli pastalar ve kurabiyeler pişti mi?)
Ağız tadıyla Mutlu Noeller efendim!
Yeni yıl için dileklerimiz her zamankinden çok ve zaruri, bence Noel’den başlayalım biz ama önce Andrea Bocelli ve kızı Virginia’dan Leonard Cohen’in Hallelujah şarkısı:
